"Zelfs de tweestrijd die het oproept en de huivering van schaamte en angst zijn het waard te ondergaan."

Kenneth Gross

Welkom

Welkom op deze website over poppenspel die beoogt een fris en relevant inzicht te geven in het uitvoeren van mijn vak van poppenspeler en de ontvangst van het spel door mijn publiek. Wellicht voor een (hernieuwde) kennismaking met het 'theater der dingen'. De relatie tussen poppenspel en mensen heeft mijn interesse en vormt het onderwerp van mijn onderzoek.

Deze website is met name van belang voor docenten en/of mentoren aan een kunstvakopleiding, studenten die voor de keuze van een studierichting of specialisatie staan en adviseurs werkzaam voor de kunst- en cultuursector en/of een educatieve instelling. Kortom voor nieuwsgierige professionals.

(Foto Little Amal door Bevan Roos voor ecocnews.com) 

Ik stel mij voor

Mijn naam is Steven Luca Groenen. Ik ben al 24 jaar poppenspeler. Omdat ik enorm van mijn vak hou en die liefde als een soort ambassadeur wil doorgeven, ben ik een studie kunsteducatie gaan volgen aan Fontys Hogeschool. Dit heeft geleid tot een onderzoek waarvan ik de resultaten heb verwerkt in deze website. Wilt u meer informatie over mijzelf dan kunt u hieronder een interview vinden.

 

 

Foto: Wiesje Peels

Publiek in tweestrijd

De header van deze website wordt gevormd door een Still uit de film “Le Quatre Cent Coups” (1959) van de regisseur François Truffaut (Vq, 2021). In deze film, die handelt over een getormenteerde jeugd, toont de regisseur een kleine twee minuten lang het publiek van een poppentheatervoorstelling. In extase roepen ze waarschuwingen naar de poppenhoofdrolspeelster die wordt achternagezeten door een wolf. Als poppenspeler herken ik dit beeld als geen ander. 

Naast verwondering brengt poppenspel ook ambivalente ofwel tweeslachtige reacties teweeg. Deze reacties zijn het sterkst bij volwassenen. Wat kan er ten grondslag liggen aan de weerstand die het genre poppenspel bij sommigen oproept? Met de uitkomst van dit onderzoek hoop ik een beter zicht te krijgen op de receptie van mijn vak, teneinde mijn kennisdeling beter te kunnen doorgeven, met poppenspel als kunsteducatie.

Uit mijn onderzoek blijkt dat poppenspel diepe socioculturele en historische wortels heeft en dat het mogelijkheden biedt aan het publiek om zich te verhouden ten aanzien van de wereld om hen heen.

Hieronder vindt u mijn betoog in de vorm van een positionering waarom ik poppenspel wil inzetten voor kunsteducatie.

Onderzoeksmaterialen

Op deze afbeelding van Gustave Doré wordt Don Quichot zo betrokken bij de actie in een poppentheater dat hij de jonkvrouw in nood probeert te redden, maar daarbij het poppentheater vernietigt. Educatie is de inspanning die iemand levert om te zorgen dat iemand anders de kans heeft iets bij te leren. Ik wil graag mensen kennis laten maken met goed poppenspel maar bemerk een aanvankelijke weerstand tegen dit fenomeen.

Het is voor de kunstenaar (wiens spel ook educatie ís) en de kunstbelever (die een specifieke vorm van kunsteducatie ontmoet) een kwetsbaar uitgangspunt. Omdat ik als een soort ambassadeur voor mijn vak poppenspel probeer te begrijpen, te vatten, te sturen, te maken, te verbeteren ben ik in het genreprobleem gedoken om dit onbehagen te kunnen verklaren.

Onderzoeksresultaten vindt u verwerkt in het hoorspel getiteld “In Laagjes”. Voor de bezoekers van deze site die zich graag willen verdiepen in mijn onderzoeksmaterialen heb ik hieronder een gedeelte daarvan ter inzage staan.

Onderzoeksresultaten in laagjes

“In Laagjes” is een toneelstuk geschreven vanuit de onderzoeksresultaten die voortgekomen zijn uit de onderzoeksvraag:  

Wat kan er ten grondslag liggen aan de weerstand die het genre poppenspel bij sommigen oproept?

De scenografie bestaat uit een kappersstoel. Een vrouw genaamd Dalila, en een man, de poppenspeler lopen naar de kappersstoel. Dalila heeft koffie in haar hand, de haren van de poppenspeler zijn nat en hij heeft een handdoek om. Hij gaat zitten en kijkt naar haar via de spiegel.)

Een blik backstage

Straattheater is een van de oudste disciplines binnen de podiumkunsten. Zowel fysiek als mentaal moet de busker stevig in zijn schoenen staan. Steeds opnieuw voert hij een fascinerende strijd om de aandacht van passanten te krijgen en vast te houden. Het vergt vakmanschap om tot een succesvolle voorstelling te komen. Deze documentaire geeft inzicht in de wereld van een straattheaterartiest. Het publiek krijgt een aangrijpende blik backstage. In het huidige culturele klimaat dringt de noodzaak zich op om het leven van een 'busker' vast te leggen in een film, als waardevolle bijdrage aan het internationaal cultureel erfgoed. We willen onze volgende generaties graag mee deelgenoot maken van onze eeuwenoude rijke volkse en culturele geschiedenis.